Transport i przechowywanie

• płytki należy przewozić, ustawiając jednostki ładunkowe ściśle obok siebie w jednej warstwie, zawsze w pozycji pionowej, wolne przestrzenie należy zabezpieczyć, uniemożliwiając przesuwanie się ładunku podczas transportu
• płytki należy przechowywać w miejscach suchych, chroniąc je przed zawilgoceniem i zamoczeniem.

Przed układaniem

• przed zamontowaniem płytek należy sprawdzić całą partię zwracając szczególną uwagę na jakość lica, odcień, wymiar. Sprawdzenia należy dokonać przez porównanie płytek z różnych kartonów. Przed położeniem należy również sprawdzić zakupione opakowania pod względem zgodności kalibru, odcienia oraz dat produkcyjnych.

Przygotowanie podłoża

• podłoże musi być równe, nośne i zwarte, jeżeli przy ostukiwaniu zostaną stwierdzone odspojenia -„głuche odgłosy”, należy je skuć i wykonać od nowa. Podłoże powinno być oczyszczone z wszystkich zabrudzeń, pozostałości farb, kurzu, substancji tłustych
• w przypadku powierzchni pokrytych np.: tapetą, powłoką z farb olejnych i emulsyjnych należy je usunąć mechanicznie, a wszelkie nierówności należy wyrównać zaprawami wyrównującymi. Na większych powierzchniach wykonać pionowe i poziome nacięcia w celu zmniejszenia powstających podczas wiązania naprężeń
• podłoże należy gruntować emulsjami gruntującymi. Wymagają tego zwłaszcza podłoża gipsowe, gazobetonowe, bloczki typu „suporex”
• jastrychy przed położeniem płytek należy zagruntować i wyrównać np.: zaprawami samopoziomującymi.

Układanie płytek

• zaprawę należy przygotować ściśle według zaleceń producenta, używając do tego wolnoobrotowej wiertarki z mieszadłem i wykorzystać przed upływem określonego czasu zużycia. Zaprawę należy nakładać na ścianę przy pomocy pacy zębatej o wielkości zębów dostosowanej do wielkości płytek, w możliwie jednym kierunku
• zaprawę jednorazowo rozprowadzać na powierzchni nie większej niż 1m2. Płytki można układać póki zaprawa lepi się do rąk, nadmiar zaprawy należy wyrzucić (nie mieszać z rozrobioną w wiadrze). Grubość kleju nie może przekroczyć 5mm
• stosowanie krzyżyków dystansowych nie jest konieczne, pomaga jednak zachować odpowiednią szerokość spoin
• w przypadku płytek podłogowych można płytkę dobijać młotkiem gumowym. Położenie płytki korygować bezpośrednio po jej położeniu
• przy krawędziach, w rogach, stykach z podłogą wykonać dylatację lub zastosować sznury dylatacyjne
• nie należy wypełniać zaprawą zagłębień w czerepach płytek (np.: zagłębienia w profilach ściennych typu sigma, echo, cygaro)
• należy unikać wypełnienia spoin zaprawą klejową. Zanim klej stwardnieje spomiędzy płytek należy usunąć nadmiar zaprawy i krzyżyki dystansowe
• na tarasach, balkonach, schodach oraz tam gdzie płytki narażone są na wilgoć i mróz należy stosować systemy dylatacji i odprowadzenia wody, nie dopuszczając do gromadzenia się wilgoci
• przed położeniem płytek na ogrzewanym podłożu zaleca się uruchomić ogrzewanie podłogowe i stopniowo zwiększać jego temperaturę aż do maksymalnej, po czym wyłączyć ogrzewanie na 24h przed rozpoczęciem prac. Ponowne włączenie ogrzewania może nastąpić najwcześniej po 28 dniach po położeniu okładziny.

Fugowanie

• do spoinowania należy przystąpić po upływie czasu określonego w instrukcji materiału użytego do mocowania płytek
• fugę należy nakładać gumową packą wciskając zaprawę w przestrzenie między płytkami (najpierw prostopadle do krawędzi, następnie ukośnie)
• po przeschnięciu płytki czyścić często płukaną i odsączaną gąbką. Należy pamiętać, żeby jednorazowo zafugować powierzchnię nie większą niż tą, którą jesteśmy w stanie oczyścić
• przy wysokiej temperaturze i niskiej wilgotności zaleca się lekkie zwilżanie fug gąbką, co zapobiegnie zbyt szybkiemu ich wysychaniu
• wyschnięty nalot usunąć miękką suchą szmatką.

Dobre rady

• prawidłowo przygotowane podłoże uchroni płytki przed uszkodzeniami
• chłonne podłoża gruntować emulsją gruntującą
• nie należy wyrównywać ścian klejem
• do nakładania kleju na ścianę stosować pacę zębatą o odpowiednim rozmiarze
• po nałożeniu kleju na ścianę należy pilnować jego właściwości klejących
• nie należy mieszać zapraw z innymi materiałami
• maksymalna grubość kleju nie może przekroczyć 5mm
• fugowanie rozpocząć po dwóch dniach od położenia płytek.

Płytki podłogowe

Płytki podłogowe zastosowane w marce Domino to mrozoodporny gres porcellanato szkliwiony, który może równie dobrze być użyty na zewnątrz. Są one łatwe w utrzymaniu czystości i odporne na działanie środków chemicznych. Charakteryzują się one dużą wytrzymałością na zginanie oraz odpornością na ścieranie (wg. deklarowanej klasy ścieralności).
Poniżej podajemy ogólną charakterystykę oraz zastosowanie wybranych klas:

Klasa 2 – do stosowania na powierzchniach nie narażonych na działanie materiałów ścierających. Należy chodzić w obuwiu o miękkiej podeszwie lub boso. Można je stosować w łazienkach, sypialniach, pokojach dziennych, gdzie występuje niewielkie natężenie ruchu.
Klasa 3 – do stosowania na powierzchniach narażonych na przypadkowe niewielkie zanieczyszczenia cząstkami ścierającymi. Można chodzić w obuwiu z podeszwami zwykłymi. Zaleca się stosować w pomieszczeniach o umiarkowanym natężeniu ruchu, np.: kuchni, holu, korytarzach, tarasach w budynkach mieszkalnych. Nie chodzić w obuwiu nietypowym, takim jak obuwie podkute.
Klasa 4 – do stosowania na powierzchniach, po których odbywa się ruch normalny z materiałami ścierającymi. Można je stosować w pomieszczeniach handlowych, hotelach, salonach sprzedaży itp.
Klasa 5 – do stosowania na powierzchniach narażonych szczególnie na wzmożony ruch ciągły, gdzie wnoszone są cząstki materiału ścierającego. Odpowiada warunkom bardziej wymagającym, np.: w domach handlowych, sklepach, holach hotelowych itp.

W celu ochrony zewnętrznej warstwy szkliwa na płytkach należy stosować, w wejściach do budynków, wycieraczki chroniące okładziny przed materiałami ścierającymi co w znacznym stopniu przedłuży walory użytkowe i estetyczne tych płytek.